Onlangs was ik buiten aan het wandelen. Dit zie ik als een laagdrempelige manier van beweging, al voelt het soms ook een beetje onwennig. Ik ben namelijk iemand die altijd een doel nodig heeft. Als ik gewoon maar wat rondloop dan zeg ik al snel tegen mezelf ”waar moet ik naartoe? Kan ik niet beter gewoon naar huis gaan om verder aan mijn takenlijst te werken?” Ik kies er daarom vaak voor om een specifieke locatie te nemen, waar ik naartoe loop. Zo ook dit keer.

Het was al bijna avond, maar nog niet donker buiten. Ik had het idee om naar een bijgelegen natuurgebied te lopen. Hiervoor moest ik eerst over een loopbrug. Ik was net boven toen ik aan de andere kant ineens een jonge vrouw in een roze trainingspak zag staan. Het leek alsof ze foto’s van zichzelf aan het maken was.

”Als ik er langs loop, dan stoor ik haar. Ze zal het waarschijnlijk niet leuk vinden als ik haar richting op kom lopen.” Natuurlijk kan het altijd gebeuren dat er een voorbijganger langskomt, maar dit was een rustige plek, vooral op dat tijdstip. Ik wilde haar geen ongemakkelijk gevoel geven en besloot daardoor om terug naar beneden te gaan. Het was sowieso onlogisch ”om op een werkdag zo’n wandeling te maken” zei ik nog tegen mezelf.

Toen ik weer richting huis ging begon mijn innerlijke criticus ineens weer hele andere dingen te zeggen:

”Waarom loop je nu weg? ”Je bent toch niet bang voor een fitgirl?”

Ik was hierdoor geneigd om weer terug naar boven te lopen. Al zou dat misschien ook raar zijn. Er is een kans dat de vrouw in kwestie me al zag aankomen en opmerkte dat ik opeens wegliep. Dan zou het vreemd zijn als ik ineens weer terug kwam lopen, toch?

Waarschijnlijk denk ik gewoon teveel over dingen na. Vermoedelijk was ik haar niet eens opgevallen. En als dat wel zo was, dan zal ze er waarschijnlijk niets achter gezocht hebben. Dat gezegd hebbende heb ik vaak meegemaakt dat ik ”niet akward wil zijn” en daardoor juist ongemakkelijk overkom. Vergelijk het maar met ”niet denken aan de roze olifant”.

Dit is een cirkel waar je soms maar moeilijk uitkomt. Je wilt graag een goede indruk maken, maar juist daarom kom je op een rare manier over. Een interessant gegeven waar ik misschien later nog een langere blog over zal schrijven.

Wat zeg jij? Denk ik teveel na of is een fitgirl in een roze trainingspak ook daadwerkelijk reden om te vluchten?

Plaats gerust een reactie. Je kunt ook reageren via Facebook en Instagram.

De Millonnial is een eigenwijze millennial die teveel nadenkt, waardoor soms inspiratie voor dit soort stukjes ontstaat. Daarnaast is ie opzoek naar nieuwe contacten. Hoe dat verloopt kun je hier lezen.