”Heb je een hekel aan leugenaars, steek dan je hand op!”

Ik zie dat iedereen direct een hand opgestoken heeft.

”En steek nu je hand op als je zelf weleens liegt”

Ah, dit ligt blijkbaar wat gecompliceerder…

Ook ik heb een hekel aan liegen en leugenaars. Toch zou ik liegen als ik zeg dat ik nooit lieg. Dit is niet iets waar ik perse trots op ben, maar als je waarde hecht aan eerlijkheid, dan zou je eigenlijk ook eerlijk moeten zijn over het feit dat je niet altijd eerlijk bent. (Klinkt tegenstrijdig hé?)

Ik denk zelf dat liegen een hele menselijke eigenschap is. Hiermee wil ik het niet goedpraten, maar het lijkt me belangrijk om er rekening mee te houden dat mensen het soms doen. En dat je zelf in de verleiding kunt komen om een leugen te verkopen.

Zo had ik onlangs een afspraak bij de bloedbank. Ik had net een stressvolle week achter de rug en daardoor erg slecht geslapen. Gezien ik die dag ook moest werken (en dat niet wilde afzeggen) besloot ik om de bloedbank met een smoesje te annuleren. Dit werkte, maar ik heb mezelf hier de hele ochtend slecht over gevoeld. Een keertje slecht slapen is toch geen excuus om doormiddel van een leugen je verantwoordelijkheden te ontlopen? Bovendien had ik de afspraak prima met werk kunnen combineren.

Ik nam mezelf voor om voortaan het liegen achterwege te laten. Dit is aan de ene kant kant een goed streven, maar ergens is het ook naïef om te denken dat je niet meer in de verleiding zult komen. Bovendien kun je jezelf afvragen of helemaal nooit liegen realistisch is. Al mag je dit natuurlijk niet als excuus gebruiken om het te doen.

Ik vind het lastig allemaal. Hoe denken jullie hierover? Plaats gerust een reactie of reageer via Facebook en Instagram.

De Millonnial is een eenzame millennial die teveel nadenkt, waardoor soms inspiratie voor dit soort stukjes ontstaat. Daarnaast is ie opzoek naar nieuwe contacten. Hoe dat verloopt kun je hier lezen.